Gökyüzüne bakmayı unutanlara

Sessiz ve kısık bir sesle merhabalar. Uzuuuuun bir zamandır yoktum. Bu senem yoğun geçtiğinden yazamadım. Tam olarak benim için bu yıl 'Hayatın gülerek göz kırpması gibi' ifade edilebilir. Sizin bu seneniz ve yazınız nasıl geçti siz nasıl ifade edersiniz? Gökyüzü bakmayı sevdiğim bir yerdir. Fazlasıyla güzel ve neredeyse her zaman bir fotoğraf karelik. Bu arada fotoğrafları çeken kuzenime teşekkür ederim. Her zaman dediğim gibi beğenip, beğenmemek ve takdir okura aittir, iyi okumalar dilerim.

 Mavi gökyüzü kızıla dönmek üzere

Dur gitme...

Batmadan önce biraz konuşalım seninle

Daha önce dinlediğin gibi sakince dinle beni

Gün içinde yıldızları sakladığın gibi gizle söylediklerimi

Şimdi bir paletteki renkler gibisin

Evet, evet sen Picasso'ya, Salvador Dali'ye, Van Gogh'a aitsin

Sıradan insanlara fazla gelebilecek kadar güzelsin

İnsanlar nasıl unutuyor sana bakmayı

Gökyüzüne bakmayı unutan gözler için gece bir kaç yıldızla gün ışığını toplamama izin verir misin?

Söyleyin gökyüzünde beliren güzel turuncular, pembeler, kırmızımsılar

Bu gün neler götürdünüz?

Yarın neler getireceksiniz?

Biliyor musun uzun zamandır güzel bir çiçek almadım.

Bu akşam giderken parlak yıldızları bırak yerine ve 

Yarın gelirken bana baharları tekrar getirir misin?

Biliyorsun ya, kendi halimde biriyim

Kendim gibi yani senin gibi

Ve biraz da o insanlar gibi

İnsanlara karşı ördüğüm duvarlara yaslandım izliyorum seni

Duygularımı nereye hapsettim bilmiyorum

Sen görmüş olmalısın

Artık üzülmüyorum aynı zamanda sevinmiyorum

Kimseye de söyleyemiyorum ama dalgınım

Oturduğum bu yerde böylesi sessiz olmaz böylesi kırgın olmazdım

Acaba nasılım... hiç soran olmadı bilmiyorum

Kime kırgınım ya da kime dargınım da duygularımı zindanlara attım duymamaya çalışıyorum

Kimseyi suçlamama gerek yok değil mi? Öyleyse kendime kırgınım

Her geçen gün biraz daha hızlı gidiyor gibisin

Bana gitme vaktini mi hatırlatıyorsun?

Gecenin senin renklerini çalmasına aşinayım

Senin doğuşuna, batışına içinde sakladığın bir çok kuşağa ve geceye aşinayım

Keşke göğü ağlatacak kadar çok üzmeseydin 

O zaman çetin sellere maruz kalmazdı

küçük balıkçı köyünde yaşayan kalbim.

Şimdi böylesi sessiz, böylesi kırgın ve böylesi dargın olmazdım.

Gözlerim yağmur bulutuna dönmezdi 

Adımlarım nereye gittiğini bilmeden yürümek istemezdi sokakta

Tarifsizce bir duygu içindeyim. 

Elimden giden saniyelerin, dakikaların, saatlerin rehaveti çöküyor üstüme

Görüyorsun ya bir garip hallerdeyim

İncitmemek istiyorum seni, insanları, hiçbir şeyi incitmemek istiyorum

Ve en çok da incinmemek

kırılmamak istiyorum.