Sana baktığımı duyuyorum!

Hoş geldin okurum. Kendimi o kadar özgür hissediyorum ki kölelikten azat edilmiş gibiyim. Tabii bir miktar tedirginlik, kaygı ve de korku var ama şuan sadece anda yaşamalıyım. Gelecek anı düşünüp kendimi üzüp bu anı kaybetmek yerine zamanı gelince üzülürüm. Bu yazdığım yazı uzun süredir var ama malum olan durumdan yazamadım. Aklımdan çıkacak diye de korktum ama unutmadan yazdım valla. Bu yazı bu kadar değil daha da uzun fakat bu kadar uzun yazıyı biri gördüğünde 'bu ne kardeşim destan yaz.' diyebilirdi ki zaten fazla uzun yazılar da insanı sıkıyor. Şunu belirtmek isterim ki 'sana baktığımı duyuyorum.' cümlesi bana göre doğrudur. Sebebi SSCD vakalarında kişinin gözbebeğinin sesini duyduğunu öğrendim ve cümleyi görüyorum, anlıyorum ve hissediyorum yerine bu şekilde değiştirip kullanmak istedim. Neyse ben özgürlüğümün tadını çıkarayım. Her zaman dediğim gibi beğenip, beğenmemek ve takdir okura aittir, iyi okumalar.

"Kışı atlatmak bahara çıkmaktır. Bahara çıkmak da ömürden bir yıl kazanmak.  Ömürden bir yıl daha kazanmakta benim için seni bir kez daha görebilmektir. Ki bu benim için doyumsuz olan mutluluktur."

Seni seviyorum güzel kalpli adam.

Her sabah yanından geçiyorum fakat görmüyorsun.

Cafede, otobüste veya olmadık bir yerde yollarımız kesişiyor.

Sana baktığımı duyuyorum. Heyecanlanıyorun.

Kalbimde sana şiirler yazıyorum, methiyeler diziyorum okuyamıyorsun.

Dudaklarımda ismin yankılanırken duymuyorsun.

İsmini nereden mi biliyorum?

Seni seviyorum dedim ya ben senin hakkındaki herşeyi noktasına kadar biliyorum.

Yağmuru sevmezsin, utangaçsın; utanınca kafanı eğer elini yüzüne koyarsın,kahveyi şekersiz, çaya iki şeker atarsın, çok arkadaşın yok ama onlara gerçekten değer veriyorsun, alıngansın ama insanlara belli etmiyorsun, insanlara rahat izlemini veriyorsun ama aslında rahat değilsin, anlayacağın tam bir oyuncusun sevgilim, evinin numarası 22, 57 numaralı otobüs, kapıya yakın oturur kulaklığını takarsın, kalabalık ortamlar sana göre değil daha anlatmama gerek var mı?

Seninle konuşmuşluğumda var ama biliyorum sen bilmiyorsun bu konuşmalarımızı. Şimdi nerdesin? Nasılsın? Ne yapıyorsun? Kiminlesin? biliyorum.

Sen benim herşeyimken, senin için bir şey ifade etmiyorum biliyorum. Onlarca kişiden biriyim. Oysa sen benim biriciğim.

Yalanlar söyle, başkalarıyla kandır beni yapamazsın diyemem yaparsın.

Ama ben yine sana gelirim.

Ayçiçeğinin yüzünü güneşe dönmesi gibi yine kalbimi sana çeviririm.

Bu sene de kış bitti bahar geldi bahar kokulum.

Bahara çıkmak ömürden bir yıl daha kazanmaktır. Gökyüzü bir ressam paleti gibi tam karşımızda...Güneş batıyor...O bir yıldan bir gün eksiliyor.

Geceleri seni düşlerken güneş tekrar doğuyor gözlerimde.

Yıldızlara bak çiçeğim sana baktığımı sen de duy. Gözlerinde güneş doğsun. Gün ışığıyla kamaşsın gözlerin. Bahar esintisi o güzel kokusuyla okşasın tenini. 

Seni sevdiğim kadar hayranım da. O güzel yüzün cennetten bir portre gibi. Fakat gün biter sevgilim yüzün düşümde tekrar canlanır.

Karanlık gökyüzünde yıldızlar gözümü kamaştırırken ben senin kollarında değilim.

Sadece kendimi kandırıyorum.

Seni daha fazla tutmayacağım.

Baharın esintisinde salının çiçek yaprakları.

Salının ki onu bir daha aklıma getiremeyeyim.

Uçurumun bittiği yere kadar uçun.

Birilerine teselli olun.

Eşsiz manzaralar yaratın ki unutayım yüzünü.

Var olmayan sevgili, yalnızlığımı gizleyen perdem.

Sen yalnızlığımı örten güzel bir düşsün, gerçek değilsin. Sana baktığımı duyuyorum gerçekten duyuyorum. Sanırım deliriyorum. İnan bana ki duydum sana baktığımı. Ama sen bir hayalsin nasıl bu kadar gerçek.

Ayrılalım. Ayrılalım sevgilim

Bahar çiçekleriyle git aklımdan.

İntiharını gerçekleştir uçurumlardan.

Çünkü ben bu düşe inanmaya başladım güzel adam...