Güleryüzlü mü sandın hayatı? kendin gibi

Gülüyor olman mutlu olduğun anlamına gelmez

Ağlıyor olman üzgün olduğun anlamına gelmez

Sanırım beni en iyi anlatabilecek sözlerden biridir.

Bazıları parayı bularak,

Bazıları gerçek aşkı bularak mutlu oluyormuş.

Bazıları vardır ki bu iki gruba da dahil değildir.

Herkese, herşeye, hayata karşı gülenler. Ben bu yazımda onlardan biri olarak bahsetmek isterim.

Bilim insanlarına göre gülmenin bir çok faydası varmış (Ömür uzatmak gibi) ama bu insanlara göre kalplere demir atmış yük gemisinden ibaret.

Onlar

Perdenin arkasında ağlayan çocuk kalpleri,

Gecenin en yakın arkadaşı,

Ayın yeryüzüne inmiş hâli,

Gülümseyen mutsuz insanlar,

Onlar yürüyen yük gemileri,

Yağacak olan yağmur bulutu...

Gülüyoruz, gülüyorum evet 

Mutluyuz, mutluyum size göre

Ama gülmekten de yoruluyor insan. Akşam olmaya başlayınca yine hüzün çöküyor kalbime. Dışarıdan bakanlara göre hava hoş, oradan tam bir yaz havası ama gelin içeri bir adım atın burada ağaçlar yapraklarını dökmüş yerini sert ve fırtınalı rüzgarlara bırakmış yıllardır. Annelerimiz derdi ya  " Hava soğuk önünü kapat hasta olursun." diye ve biz o soğukta önünü kapatamayanlarız bazılarımızın annesi yoktu bu cümleyi söyeleyecek, bazıları da pek aldırmadı, bazıları ise kalbine dalmıştı bile rüzgarın esiri oldu yaprak misali savruldu. O kalbim böyle soğuk aldı bir iki bardak nane-limon veya ıhlamur geçirmedi. Doktora gittim. En iyi doktara zamana. Yok abicim anladım ki zaman da iyileştirmiyor, unutturmuyor da sadece alıştırıyor. Hep aynı reçete umursama, takma, boşver, geçer ve geçmedi ama alıştım. Bir daha olmayacaktı, inanmayacaktık, güvenmeyecektik olmadı tabii ama kabul edelim ki iyi terkedildik.

 Gülmek en iyi maskemdi. Ağlamak istediğim zamanlarda da güldüm, hep güldüm, güldüm ve güldüm farkettim ki aslında soluyordum. Kimse görmedi, bilmedi mavi gökyüzünden başka şahit yoktu ki. Severdim onu bırakmazdı beni ne zaman kafamı kaldırsam oradaydı... yerinde. Soldukça dikenlerim sivrileşti. Kalabalık güllerin arasındaki yalnızlık. Gül'ün kalbi vardır ya (terim) o kalp bu gülü terk edeli çok oldu. Bir daha da iyileşmedi çünkü toprağından koparmıştılar onu, suya koysalar ne farkederdi ki yaşayamazdı, nefes alamıyordu, boğazını sıkıyorlardı sanki... iyileşemedi. En iyi doktor Prof. Dr. Zaman'ın yazdığı reçetesi çare bulamadı. Güldü ama kalbi soldu anlatamadı zaten anlatsaydı da anlamak istemeyeceklerdi, biliyordu ve tekrar güldü.