Büyümek zamanı gelince hayallerinden bile vazgeçmekmiş

Çocukluk mu güzeldi
Çocukken mi güzeldik
Nedendi anlamsızca mutluluğumuz?   

Salıncakta sallanmak mıydı bizi mutlu eden?
Yoksa olanların farkında olmadığımız için miydi gülüşlerimiz?
O zamanların tek acıtan yarası dizimdeki yaraydı o da hemen geçerdi şimdi anlıyorum sadece diz yarası geçiyordu, kalp yarası daha da acıtıyordu insanın canını.
Anlıyorum ki büyüyünce artmıyor dertler ve acılar, biz büyüdükçe anlıyorduk gerçekleri.
Burada Turgut UYAR'a katılıyorum"düşünüyorum da biz büyüyerek çocukluk etmişiz."